از این سو

دوباره برمی‌گردم این‌جا. فکر می‌کنم نوشتن توی اینستگرم وقت‌ تلف‌کردن است. 

این‌جا امن‌تر است. آسایشش بیشتر است. شاید چون تعداد محدودی می‌خوانند. مثل اتاقی با شیشه‌ی رفلکس است. من آن سمت را نمی‌بینم. هرچه توی شیشه می‌بینم بازتاب خودم است. نمی‌بینم کی از آن‌طرف نگاهم می‌کند. راحت‌تر است.

دیدگاه ها بسته است .

شهرهای گمشده

گلف روی باروت
پونز روی دم گربه
صفحه‌ی اصلی
تماس با من
بایگانی
برچسب ها